De afgelopen maanden is er iets veranderd — niet alleen in hoe beelden worden gemaakt, maar ook in hoe ze zich verspreiden, domineren en onze schermen overspoelen.
Kunstmatige intelligentie heeft een ongekende vloed van beelden op het internet losgelaten. Perfecte interieurs. Geïdealiseerde gezichten. Oneindige variaties van dezelfde visuele ideeën. Sneller geproduceerd dan welk menselijk tempo ook — en in hoeveelheden waar geen enkele onafhankelijke maker tegenop kan.
In de handel via internet is deze verschuiving niet theoretisch. Ze is keihard concreet. Zichtbaarheid wordt gemeten in cijfers. Verkeer. Conversiepercentages. Verkoop. En wanneer jouw beelden — gemaakt door echte kunstenaars, in de loop van de tijd, met intentie — verdrinken in een oceaan van door AI gegenereerde beelden, wordt online aanwezig zijn plotseling moeilijker.
Niet omdat je werk zijn waarde heeft verloren — maar omdat het zijn zuurstof heeft verloren.
Tegelijkertijd is er overal een nieuw verhaal ontstaan: de belofte van “moeiteloze creativiteit”.
Cursussen, advertenties en zogenaamde “experts” beweren nu dat je een postermerk, een t-shirtbedrijf of een ontwerpwinkel helemaal met AI kunt opbouwen — van beelden tot websites, van productomschrijvingen tot berichten en advertenties op sociale media — zonder te tekenen, fotograferen, schrijven of zelfs maar te veel na te denken.
Dit fenomeen verdient op zichzelf al een heel artikel. Want wanneer AI zich voedt met AI, vermenigvuldigt de beeldcultuur zich niet — ze wordt vlakker. Herhaling vervangt intentie. Stijl wordt gemiddeld. Creativiteit wordt statistisch.
Hier komen we in een volgend stuk op terug.
Waar staan we dan nu?
Bij MyRetroPoster stelden we onszelf een moeilijke vraag samen met Charlotte, Pam en de mensen die ons adviseren:
Moeten we AI helemaal afwijzen, om elke verwarring met onze posters te vermijden — allemaal gemaakt zonder AI, van echte plaatsen, echte foto’s, echte tekeningen en echte herinneringen?
De intentie was nobel. Maar de werkelijkheid is complexer.
We zijn een klein, onafhankelijk bedrijf. We hebben geen grote teams. We hebben geen oneindige budgetten.
En wanneer je wordt uitgedaagd op je kernvak — artistieke creatie — kun je niet terugvechten door te doen alsof de rest van de wereld niet veranderd is.
Dus maakten we een duidelijke keuze.
AI zal onze posters nooit maken. AI zal onze kunstenaars nooit vervangen. AI zal nooit plaatsen verzinnen waar we niet zijn geweest, of herinneringen die we niet hebben meegemaakt.
Maar AI kan ons elders helpen.
Het kan ondersteunen wanneer we buiten onze kernvaardigheden treden. Het kan communicatie, verkenning, verhalen vertellen of experimenteren ondersteunen — vooral wanneer we niet de menselijke of financiële middelen hebben om alles uit te besteden.
En bovenal kozen we voor openheid.
Daarom werken we momenteel aan een duidelijke AI-gedragscode voor MyRetroPoster.
Die zal bepalen:
- waarvoor we AI gebruiken,
- waarvoor we het nooit gebruiken,
- waarom we het gebruiken,
- waar het ingrijpt,
- en hoe transparant we willen zijn — volledig.
Deze nieuwe reeks beelden en boodschappen is de eerste zichtbare stap van die aanpak.
Wanneer we zeggen “Alles hier is AI. Behalve de poster.” verbergen we niets. We wijzen aan.
In het Amul beeld dat onlangs gedeeld werd, creëert AI de beweging. De stoom. De onmogelijke toast bevroren in de lucht.
Maar de poster brengt de herinnering.
Een herinnering die al lang bestond vóór algoritmes. Een figuur die nooit echt bestond, maar toch tot miljoenen keukens, ontbijten en gedeelde momenten behoort.
Dit contrast is niet toevallig.
Het is onze manier om te zeggen: AI kan het leven nabootsen. Maar het herinnert het niet.
We geloven niet in het blind afwijzen van technologie. En we geloven ook niet in het overgeven van creativiteit aan technologie.
Tussen angst en fascinatie is er een derde weg: AI bewust, zichtbaar en verantwoordelijk gebruiken — terwijl we de onvervangbare waarde van door mensen gemaakte kunst bevestigen.
Dat is de richting die we kiezen voor MyRetroPoster.
Meer overdenkingen, meer duidelijkheid en ja — meer verrassingen — komen dit jaar nog.
Want wanneer alles kunstmatig wordt, is wat echt telt wat nog steeds echt aanvoelt.
